Mayke

Hoi Hoi.

Inmiddels zijn we met Mayke naar onze dierenarts geweest, ze was wel weg van haar hoor!

Ze vond haar erg mooi en ze is helemaal gezond verklaard. Ze vond de reismand wel vervelend, was de hele tijd aan het mauwen en haar pootje naar buiten aan het steken.

Vervolgens ging ze ook nog koprollen maken. Eenmaal weer uit de mand was er niets aan de hand. Rare poes!!!

Smoke gaat deze week weer heen, hij word al geholpen.

We zijn nogmaals gaan rekenen, en hij is van ong juni. Hij huppelt soms als een idioot achter Mayke aan en bijt haar in haar nek en gaat dan over haar heen staan.

Vonden we toch wel spannend worden.

Groetjes van ons allemaal.

Anna is bevallen!

Anna is bevallen eindelijk.... ik had ze toch even eerder verwacht :)

Bij Anna begint de bevalling eigenlijk ieder keer op de zelfde manier. Je merk er weinig van dat ze weeen heeft  en ineens begint de bevalling. Anna was dit keer weer als een tonnetje zo rond toen de eerste er uit kwam had ze zelfs moeite mee om de kleine schoon te likken. Het mannetje dat er uit kwam 

zag er goed op gewicht uit. Daarna kwam er weer een kitten terwijl ik op het nageboorte zat wachten. Soms gebeurt dat maar het wordt nogal vol omdat de kittens dan nog aan de navelstreng en de navelstreng zit dan nog verbonden met het nageboorte dat in de poes zit. En ja hoor weer een kitten....... dan toch maar even geholpen en heb twee van de navelstrengetjes door geknipt, dat gaf weer wat ruimte.

Gelukkig kwamen daarna de nageboorten er zonder problemen uit. De rest van de kittens kwamen redelijk vlot.  Het laatste mannetje dacht nog even van ik kom eerst met mijn staart en dan pas de rest.

Al met al was het weer erg spannend vooral als er weer een kitten uit kwam en bleek wat voor kleur het had en hoe het er uit zag.

Waar ik erg trots op ben is dat Sanna was heel erg lief en  Anna bij stond tijdens de bevalling. Dit geeft toch maar weer eens aan hoe sociaal de Noorse Boskatten zijn. Het was een zware bevalling en Anna had eerst een paar uur nodig om bij te slapen. Sanna en Anna liggen nu bij elkaar in de bench  en nog steeds doet Sanna haar best om Anna schoon te likken. De kittens vonden gelukkig zonder problemen de weg naar Anna’s tepels en liggen tevreden te drinken........

Yuno

Hallo Klaas & Miranda , 

Allereerst wat een prachtige website!

Ik zag dat Sanna weer moeder was geworden, mooie foto's !!

Leuk om te zien hoe Anna het spul helpt. 

Jammer van de keizersnede of niet ?

Hoe gaat het met Anna, is ze inmiddels ook al bevallen ?

Ik ben natuurlijk erg nieuwsgierig. 

Wij hebben nu al zin in een pak Sneeuw, ik

denk dat Juno het Geweldig gaat vinden. 

Vanochtend nog even met hem naar buiten geweest aan het tuigje. 

Weten jullie nog hoe hij kwispelde toen hij bij ons kwam wonen?

Buiten doet hij ook zo gek, leuk om te zien. 

Geniet van al het kleine spul, 

Liefs van ons..

Rover

Hi Klaas & Miranda,

Net naar jullie website gekeken (is overigens ook erg fraai geworden) - wat n prachtige kittens! Vervelend dat Sanna onder het mes moest, maar we begrijpen dat t allemaal weer goed gaat. Tja, en nu in spanning afwachten wat Anna voortbrengt - als ze op Rovertje lijken zitten jullie goed :-)

Hier gaat alles goed met de heren, ze zijn inmiddels onafscheidelijk! Rover zit volop in zn wintervacht en is werkelijk prachtig - je zou er haast mee naar een show gaan. Maar, vrees niet, wij zijn niet van die show mensen :-)

Ollie doet het ook goed - hij zit ongeveer op eenzelfde groeicurve als Rover, maar hij is voor ons gevoel veel ranker, het kon wel eens een erg lange kater worden.

Wat ook leuk is om te zien is hoe totaal verschillend de karakters zijn; Rover is erg laconiek, echt een heel rustige kater wel lekker speels op zn tijd en mag ook graag knuffelen. Ollie daarentegen ontwikkelt zich van een gezapig schootkitten tot een schichtige kat, altijd erg op zn hoede en razendsnel. Gelukkig is ook Ollie erg speels, maar zeker geen schootkat meer. Wie weet komt dat weer als hij iets rustiger wordt. Over 3 weken wordt meneer geholpen en dan maar afwachten hoe dat zijn gedrag beinvloedt. Hij was ook veel vroeger dan Rover met wisselen, dus het zou ons niet verbazen als ook de hormonen al in een vroeger stadium een rol in zijn gedrag spelen.

Rover bijt ons trouwens helemaal niet meer en ook het springen naar ons hoofd is verleden tijd. Hij kan nu al zijn energie en frustraties kwijt in het spel met Ollie - het is n genot om te zien hoe de mannen elkaar zo'n drie maal per dag een half uur opjagen door het hele huis. Ze blijven dan achter elkaar schijnaanvallen op elkaar uitvoeren, en daarbij doet Ollie niet onder voor z'n haast twee keer zo grote broer. Ter vergelijking Ollie is nu 2.9kg tegen Rover 5.9kg (gisteren gewogen - hij is nu 43 weken oud).

Afijn, ik moest maar weer 's aan t werk. Succes met de huidige & verwachte kittens (en de rest ook natuurlijk)!                                                                          

Groetjes,

Jeannet & Paul

Kittens Sanna en Dexter geboren

We zijn weer blij met onze nieuwe moppies. De bevalling duurde best wel lang voor Sanna. Deze keer begon het allemaal zoals het wezen moest. Helaas ging het uitdrijven van onze zwart gestreepte dame nogal moeilijk en het duurde dan ook wel een kwartier voordat het kopje er eindelijk door was. Dat was een opluchting! Sanna nu gelukkig zelf bevallen zonder hulp.

Dat dit toch nog ging gebeuren hadden we niet meer verwacht:((  We hadden het gevoel dat er toch wel twee kittens in moesten zitten en eventueel drie. Maar hoelang we ook wachten geen nummertje twee. Dan toch maar naar de dierenarts om te controleren of er toch nog niet een kitten in zit. Bij de dierenarts aangekomen hebben we Sanna via een echo van binnen even bekeken.

En ja hoor....... gespartel in Sanna. 

Al uren geen enkele wee meer te bekennen dus hebben we besloten om een keizersnede te doen.

Alles ging goed en Sanna ligt hier inmiddels weer thuis en Anna helpt haar met de kittens en om even bij te komen. 

Wat is ze toch lief.....

Dymme

Hallo Klaas en Miranda,

We hebben eerst maar eens een volle dag en nacht gezien hoe het

met Diva-Dymme zou gaan voor een berichtje.

Wat een geweldig lief en prachtig poesje is het!

We hebben haar stukje bij beetje met het hele huis kennis laten maken

wat ze op een voorzichtige maar serieuze manier heeft gedaan. Ze is

ondernemend, leert supersnel en doet beslist geen domme dingen.

Traplopen bijvoorbeeld had ze zo onder de knie. Eten, drinken en het

gebruik van de bak ging na een korte verkenning al had ze nooit anders

gedaan. Hoewel Nikita vroeger muisstil de bak gebruikte is het alsof

Diva-Dymme een zandstorm in haar bak veroorzaakt, maar het resultaat

dat telt en dat is prima. Het slapen doet ze mooi bij ons op bed en dat

vindt ze heerlijk.

Divara vonden wij ook een mooie naam vandaar onze keus om haar

"Diva-Dymme" te noemen.

Kortom, we zijn ontzettend gelukkig met deze lieveling.

groetjes en tot binnenkort,

                                       Gerard&Laura

Hoi Klaas en Miranda,

Vandaag na een drukke dag even lekker ontspannen met Diva op

de bank, ze lag heerlijk bij mij op de buik te slapen. Zo hebben we

meer dan een uur gelegen, soms kijkt ze je even aan en draait zich

dan nog maar weer eens om voor een misschien nog lekkerder dutje.

Inmiddels is ze bekend met het hele huis en heeft al diverse favoriete

plekjes ontdekt. Ook wij hadden gemerkt dat ze gister en zondag-

avond een paar keer kort om haar mama piepte, maar vandaag heeft ze

dat niet meer gedaan. Diva is kennelijk al helemaal vertrouwd met ons

en laat zich heerlijk verwennen en bedienen.

Bak bezoek en slapen 's nachts gaat nog steeds prima. 

Inmiddels is gebleken dat "Diva" haar roepnaam is en als er hoog

bezoek komt zelfs "Felishof's Diva-Dymme".

Groetjes, Gerard

Spike

Hey Miranda en Klaas, 

Spike is vandaag naar de dierenarts geweest. En zoals verwacht was er helemaal niet mis met hem. De dierenarts vond hem een schoonheid en complimenteerde jullie voor het feit dat alles zo goed geregeld was. Het papiertje wat dit verhaal bevestigd zal binnenkort op jullie deurmat vallen. Spike was zelf erg braaf bij de dierenarts en leek er geen moeite mee te hebben.

Verder gaat ook alles goed met Spikey. Hij gaat braaf naar de kattenbak en nu ook zonder hulp van ons. Verder eet hij nu echt flink door en zet af en toe de hele kamer op zijn kop.

Hij is tot nu toe nog wel van de bonsai af gebleven :) Het enige wat hem tot nu toe niet bevalt, is dat wij 's avonds gaan slapen. Dan is het nog zielig miauwen en 's morgens kijkt hij je even boos aan van '' waar waren jullie nou? '. Maar na tien minuten is dat  wel weer voorbij en komt hij weer lekker bij ons liggen. Het is echt een grote knuffelkont.  Ook bij de mensen die voor hem op bezoek zijn geweest, gaat hij rustig liggen en laat zich lekker verwennen. Echt prachtig om te zien. 

Kortom het is een groot feest voor ons en wij zijn heel erg blij mee dat hij ons huisje nu opvrolijkt. 

Groetjes en een dikke knuffel van Spike,

Sander en Rianne

Bowyn

Hoi Miranda,

Wat ontzettend fijn dat bijna alle kittens een nieuw huisje hebben gevonden. Het is ook goed om te lezen dat de andere kittens zelfs een dikke staart opzetten tegen hun nieuwe huisvriendjes. Gelukkig heeft Bowyn dat nooit gedaan. (Misschien omdat ze in de auto al kennis gemaakt hadden)

Bowyn en Tinnit is heel leuk om dat samen te zien. We moeten alleen Tinnit  afremmen, want ze wil heel graag met Bowyn meespelen en holt achter hem aan. Hij schrikt zich dan dood, ziet dat zij het is en geeft zich over. Daarna staat hij op om kopjes te geven, zo schattig. Hij wandelt nu redelijk vrij door de kamer, zoekt ons op en spint als een gek. Maar we zijn nog steeds voor die 2 politieagentje aan het spelen, wel elke dag minder.

We hebben Bowyn nog steeds niet opgetild. Hij zoekt ons op, we mogen hem aaien (dat vindt hij heel fijn, geeft dan kopjes en spinnen....). Owen zei gisteren nog: "Wanneer mag ik hem optillen, hij is zo lief". Tja dat probleem hebben we allemaal, maar we houden ons in en tillen hem nog niet op. Pas wanneer Bowyn ons echt vertrouwt en niet meer wegholt als we onze hand uitsteken dan kunnen we langzaam beginnen met optillen en nog meer knuffelen. Het is een schatje, ergens is hij heel aanhankelijk, maar met een eigen willetje. Gelukkig hebben wij heel veel geduld met onze dieren.

WE ZIJN ONTZETTEND BLIJ MET BOWYN

Groetjes ook aan Klaas,

Anja en Hemmo en natuurlijk van Owen

Mayke

Hoi Miranda en Klaas.

Jullie zijn vast benieuwd hoe het de eerste nachten is gegaan met Mayke.

We hebben haar de eerste nacht meteen bij Minoes en Smoke in de kattenkamer gedaan.

Smoke moest, en moet, nog niets van haar hebben, die blijft uit haar buurt. Ik heb een tijdje met haar zitten spelen daar en toen hebben we ze alleen gelaten.

“S morgens om 7.45 al gaan kijken, zaten ze met z’n drieën in de buitenren. Mayke lag rustig, mauwde wel naar me, maar kwam er niet door het luikje uit.

Heb haar toen maar door de deur gehaald, en we hebben de rest van de dag de ren even dicht gehouden. Ze waren alle drie wel rustig. Mayke is een echte knuffel, ik had zaterdag een migraine aanval  en was op de bank gaan liggen, mevrouw heeft de hele middag bij mij liggen snurken! In het begin schrok ze af en toe nog op van harde geluiden in huis (Joop is boven in Chloë’s kamer bezig), maar later sliep ze hier gewoon doorheen.

Met Minoes zoekt ze af en toe contact, op afstand nog wel. Minoes kijkt op haar beurt languit toe hoe Mayke aan het spelen is. Het is wel een pratertje, ze loopt veel te mauwen door het huis.

We denken zelf dat ze ook nog wel op zoek is naar de rest van het nestje, maar dat zal in verloop van tijd wel ophouden.

Traplopen had ze heel snel door. We zijn beneden begonnen, en later van boven af, onder toezicht. Ze is gelukkig niet onhandig, ze maakt niet snel een misstap ofzo.  En ze springt veel meer dan de andere katten!!

De tweede nacht naar de kattenkamer heeft ze eerst wel gemauwd, maar na een minuut of 5 a 10 was dit over.

De eerste dag at ze niet veel, maar dat haalt ze inmiddels in. En of ik nu net de kattenbak leegschep maakt niet uit, mevrouw gaat gewoon zitten plassen hoor!

Het is nog een heel verhaal geworden, maar nu weten jullie hoe de eerste dagen zijn gegaan. Mayke had ook graag wat getikt, maar dat leek nergens op.

Groetjes van ons allemaal, we hebben nog geen foto’s, maar die komen vast nog wel!

Divara

hallo Miranda, Klaas

hopelijk alles verder vlot gelopen gisteren middag en dat Spike het ook goed maakt.

hier begint D zich aardig thuis te voelen.  een paar uur na dat jullie vertrokken waren lag zij en Paddy neus aan neus een kleine 5 cm van elkaar verwijderd te slapen/suffen op de grote "katten" plank voor in de winkel.  Komt hij te dicht bij dan heeft ze een geweldig grom voor zo'n kleine schat !  dus hij is niet helemaal zeker wat mag/kan.  Wanneer Spike uiteindelijk te voorschijn kwam van onder de kapstok werd het iets te bedreigend met 2 van die grote jongens en is ze gevlucht.  Later op de avond liep het toch mis tussen D [we zijn nog steeds niet uit met de naam] & Paddy en we besloot dat, voor zo'n kleine moppie,  ze had al zoveel nieuwe indrukken/geuren/plaatsen opgedaan in een korte tijd dat het was misschien beter om haar wat rust te geven en de jongens boven te nemen.  Jan en ik zijn om de beurt met haar beneden gebleven - spelend/knuffelend - tot bedtijd wanneer ze met ons, een kleine kattebak en wat eten/drinken is naar boven gegaan.  

Gezien de feit dat het allemaal erg vreemd is voor haar heeft ze het vannacht ook heel goed gedaan - we hebben haar een paar keer gehoord miauwen - en zijn eruit gegaan te zien waar ze was of wat ze aan het doen was - ik denk dat ze een beetje eenzaam was- bij jullie was er natuurlijk altijd een ander kat die wilde spelen of zo. Op bed vanochtend heeft ze super uitgebreid liggen kroelen, "banaantje" doen en heftig spinnen.  Nu terwijl ik dit schrijf ligt ze opgekruld op de katteplank met Paddy [nu 10 cm ertussen]  - komt ie iets dichterbij dan blaast ze ! we houden het in de peiling want het zijn zulke zware jongens als ze zouden klappen uitdelen.  Terwijl ik dit nu schrijf loop P naar haar toe en likt haar oren - effe.  Blijkbaar vind hij het ook een beetje eng.

we hopen dat die mensen die vandaag Dymme komen kijken ook net zo gek van haar zullen zijn als wij van D ......... we zijn verliefd !!

Gill en Jan

Dymme

Weer een gouden mandje voor een van onze poezen beesten:))

Vandaag kwamen Laura en Gerard voor Dymme.  Het heeft Laura en Gerard nog al even wat tijd gekost voordat ze opnieuw de stap wilde nemen voor een nieuw gezinslid. Het afscheid van hun dametje heeft hen behoorlijk aangegrepen wat wij liefhebbers zonder meer begrijpen. Ze willen met Dymme een nieuwe start maken. Wij zijn er van overtuigd dat ze het daar heerlijk naar haar zin zal krijgen. Over een tijdje gaan we bij haar op bezoek omdat we het zelf toch wel erg fijn vinden als we weten hoe ze het daar naar haar zin heeft. En voor ons zodat we een beeld kunnen vormen als we aan haar denken.......

Bowyn

Hoi Miranda en Klaas,

Het socialiseren van Bowyn gaat ontzettend goed. 

Gisteravond laat heeft hij samen met Hemmo voor het eerst buiten zijn ton gespeeld 

en het was een groot feest.

Owen heeft vanacht bij ons geslapen en vanochtend om 7 uur werden we wakker gemaakt 

door het luide miauwen van Bowyn. Ja, miauwen dat hij kan en hard! Hij vraagt heel veel aandacht en die krijgt hij ook. 

Bowyn wordt steeds brutaler. Hij zoekt Tinnit al op en geeft dan kopjes. Tinnit likt Bowyns oren en die zijn dan ook drijfnat. 

Ook ik (Anja ) krijg al kopjes van hem. 

We pakken hem nog niet op, want als we met hem spelen en onze hand uitsteken om hem te aaien dan schiet hij nog steeds weg. 

Het wordt al minder, maar hij heeft nog niet het vertrouwen in ons dat we hem echt niet optillen. 

We genieten van hem en iedereen die komt kijken is verrukt van hem. Wat een schatje, wat kan hij knorren, wat is hij zacht zijn een paar kreten die we dan horen.

In de bijlagen staan nog een paar leuke foto's.

wordt vervolgd.

Groetjes,

Anja, Hemmo en Owen

Divara en Spike

Vandaag waren we vroeg op pad om Divara e Spike naar hun nieuwe huisjes te brengen. 

Twee uur onderweg  voor een reis van 1 uur en een kwartier.....hoezo druk op de weg!

Er werd al op ons gewacht en de parkeerplaats was al geregeld en dat in hartje Utrecht.  Een warm ontvangst:)) Divara liep al vrij snel rond om de boel te verkennen en maakte zich erg groot toen een hele grote mooie rooie  kater een luid geluid liet horen, erg indrukwekkend. Een hoge rug en opgezette staart liet weten hoe ze er over dacht. Echt wijken deed ze niet. De heren werden even apart gezet en wij getrakteerd op een heerlijk middagmaal. En tijd vliegt als het gezellig is. Divara

liep onderzoekend rond en had al de nodige mooie plekjes gezien. Na nog een extra knuffel zijn we gegaan en Divara stond al te gluren naar de heren..... toch wel interessant die mannen.

En dan Spike dit mannetje komt bij Sander en Rianne in huis. Helaas voor Rianne moest ze werken

dus die moest nog even wachten voordat ze met Spike mocht spelen en knuffelen. Voor Spike stond alles al klaar een mooie krabpaal en hele mooie Bonsai boompjes, hahahaha.

Na alles even te hebben bekeken en luid te hebben gemiauwd vond hij zijn plekje al op de bank, heerlijk spelen met een stokje met veren. Jawel voor Spike wordt het leven als god in Frankrijk.

Tot zolang nog even samen met Sander en Rianne......

Laatste keer samen!

Nog even op de foto. Ze zijn al weer 13 weken oud. Een lief nestje vol met knuffelige moppies.

Het gaat me toch wel weer aan het hart. Ze zijn zo leuk..... Net nog even als gekken achter elkaar aan en moeders deed net zo hard mee. 

Vanavond gaan we Mayke weg brengen en morgen volgen Divara en Spike.

Net Mayke weg gebracht. 

Mayke vond het toch wel erg spannend in de auto en liet wel even van zich horen. Mayke komt in een fijn gezin met twee leuke jonge meiden die beiden gek zijn op de poezen oja.... en paarden:)) 

In het begin was ze nog een beetje afwachtend en Minoes de poes vond het wel interessant en toch ook wel eng wat ze vertelde met blazen. Mayke liet zich een beetje intimideren maar liep al snel weer rond. De stoere kater “Smoke” (prachtig getekend) schoot achter een balletje aan en Mayke dacht van “Yeh, die wil spelen” en ze schoot er achter aan. Dit was toch net even teveel van het goede en meneer bleef daarom maar even onder de stoel verscholen met zijn buit in zijn bereik.

Mayke kwam al gauw op de bank genieten van de gezelligheid en liet zich uitgebreid knuffelen door de dames. We namen met een goed gevoel afscheid!

Bowyn

Onze Bowyn:))

Bowyn is toch wel een speciaal geval.... Als ik Bowyn op wilde pakken was hij net even sneller als dat ik was en kon hij mij aankijken van “mooi mis en je krijgt mij toch niet te paken” 

Normaal gesproken duurt zoiets niet zo lang maar Bowyn is een standvastig mannetje. Ik heb echt even gedacht dat hij mij niet aardig vond:((  Toen Anja, Hemmo en Owen bij ons kwamen kijken naar een poezenbeest  die bij hun gezin zou passen werd er voor onze mooie rooie gekozen. Ondanks dat ze wisten dat hij toch wel bij mij weg liep. Hier waren ze toch wel een beetje aangewend omdat hun bij hun vorige poes dezelfde trekjes had. Bij hun tweede bezoek aan Bowyn was hij nog steeds even afwachtend. Toch heb ik bij Anja en Hemmo vanaf het begin het gevoel gehad dat ze dit wel goed aan zullen pakken vanwege de wijze waarop ze hem benaderden. 

Pas afgelopen week liet ons mooie rooie mannetje zich door mij oppakken zonder hard weg te hollen.

Jullie snappen het al dit deed mij erg goed ” Hij houdt toch van me......zucht”

Vanmorgen hebben ze Bowyn zelf opgehaald omdat ze hem wilden laten wennen aan zijn nieuwe tuigje en aan de manier waarop hij in de toekomst mee op verre reizen gaat. En volgens mij ook omdat ze niet tot het weekend wilden wachten,hahahaha.

Want het blijkt dat wachten altijd erg lang duurt:))

Hoi miranda,

Even hoe het tot nu toe is gegaan met Bowyn.

Het is een schatje en we zijn heel blij met hem.

In de auto heeft hij kennis gemaakt met Tinnit en dat ging heel goed. Verder heeft hij de hele terugreis in zijn mandje gezeten en jahoor........miauwen. Gelukkig zijn we dat gewend van de vorige poes. In Haarlem viel hij pas in slaap.

Bij thuiskomst ben ik met de hond gaan wandelen en Hemmo heeft voor Bowyn gezorgd.

Thuis heeft hij  vis gegeten. In de auto wilde hij al wat brokjes. Hij heeft de beneden verdieping onderzocht en is gaan liggen in zijn ton. Nadat ik terugkwam uit het bos(15.00) is hij niet meer uit z'n ton gekomen en zit te blazen en zelfs te grommen tegen Tinnit, dus Bowyn voelt zich heel zeker in zijn nieuwe huisje(ton). 

We mogen hem allemaal aaien, dat vindt hij heerlijk gaat dan languit liggen en slaapt heel veel.

Straks ga ik weer Tinnit uitlaten (spelen met de bal op een veldje vlak bij ons huis) en Hemmo gaat dan kijken of Bowyn uit de ton wil komen en verder het huis wil gaan verkennen.

We zijn heel blij met hem en hebben er veel vertrouwen in.

wordt vervolgd.

Anja 

Dag  2

Hoi Miranda,

Bowyn en Tinnit gaan steeds beter. 

Hij blaast niet meer en Tinnit mag hem helemaal likken als hij in zijn huisje ligt.

Alleen komt hij er nog niet uit als de hond in de kamer is. Bowyn was net aan het spinnen, leuk hè Hij eet goed, vindt de vis het lekkerst en maakt er veel lawaai bij om zijn boertje en zusjes op afstand te houden.                                                                                                                   

We proberen nog 2 foto's mee te sturen:

de 1e: zoek Bowyn                                          

de 2de: gevonden 

 Groeten,

Anja en Hemmo

Verslag van de World Show in Saint Etienne 2010

World Show

Meer dan 1200 katten op de World Show in Saint Etienne. De hal was versierd met ballonnen en gaf een vrolijke indruk. Ook het podium was versierd met een boog vol met ballonnen die uiteindelijk later bij de Best in Show moeilijkheden gaf met het goed kunnen bekijken van alles wat gaande was. Ook de super grote ballonnen die aan het plafond hingen verraste iedereen en kat om tot ontploffing te komen met een grote knal waarna iedereen geschokt rondliep:))

(Wat men al niet doet om een kat stress bestendig te maken,hahahaha)

Veel prachtige katten zijn voorbij gekomen en uiteindelijk bleven er de eerste dag ongeveer rond de 175 katten over die genomineerd waren voor BEST in SHOW. Ook Sara werd genomineerd en ook Higher Ground en Zeus waren genomineerd deze hadden beide een prachtige overwinning gehaald over meerdere katten en daarmee een BIV Best in Variateit gehaald wat beloond werd met een mooie imposante beker. De tweede dag werd de BEST in SHOW gedaan. Saar en Zeus behaalde geen stemmen maar Higher Ground kreeg 4 stemmen. Een SUPER resultaat maar net 1 stem te weinig voor de overwinning. 

                                                                                                                      

Al met al is het voor de keurmeesters en stewards een slopende dag geweest omdat het keuren erg lang duurde en tijdens het keuren werden de poezen en katers op de arm gehouden. Jullie snappen dus wel dat onze Rudi die Saar showde ondanks dat Saar natuurlijk erg lief is:)) behoorlijk lange armen kreeg.

En ik weet dat er ook zwaardere jongens voorbij komen!

Helaas voor de organisatie hebben ze een probleem gehad met lekkage die precies boven de computers naar beneden aan het druppen was resulteerde in het niet op tijd klaar hebben van keurrapporten.  Ook waren niet alle mensen even geduldig zodat er onnodig meer lawaai ontstond.

Wij hebben een geweldig weekend gehad. Genoeg nieuwe mensen ontmoet en met vrienden vermaakt en vreselijk gelachen. Wat een gevulde worst al niet kan bereiken:))

Iedereen Bedankt!