WEBSITE

maandag 27 december 2010

Mayke


Deze mooie dame is Mayke is van ons laatste nestje
 die ons huis hebben verlaten. 
Nestje H

Gizmo


Deze mooie rooie kater met een super mooie 
staart is Asra nu Gizmo van 
Nestje E

Sverre


Deze prachtige man is Sverre .
Hij weegt 5,1 kilo
nestje A

Thomsk


Hier op de foto dat is Thomsk. 
Het is een stoere maar vooral mooie kater!
Nestje F

donderdag 9 december 2010

Samen!


Heerlijk samen genieten!






Sanna



Sanna vind het wel welletjes en besluit het kitten 
te redden van de foto sessie :)
En bedenkt zich als ik haar dan niet mee mag 
nemen dan ga ik er wel bij liggen.

maandag 6 december 2010

Maddy


Ons Minimuis Maddy is overleden. 

Het dametje begon al met een slechte start en heeft  voor ons 
gevoel te lang in het geboorte kanaal gezeten of het vlies is 
te snel gebroken of Maddy  was gewoon weg 
niet gezond genoeg. Ze had gelijk al een vreemde 
ademhaling  en had ook geen drink reflex.
Haar broer Maddox die via een keizersnee geboren is die 
heeft geen problemen gehad en wilde ook gelijk bij Sanna drinken.
We hebben de hoop nog wel gehad dat ze er boven op zou komen . 
Helaas.........je kan nog zo veel willen maar soms gaan dingen anders.
Wij hebben voor haar een plekje in ons hart...

vrijdag 3 december 2010

Felishof's Rover


Hallo Klaas en Miranda,
Vandaag zijn Rover en Ollie voor het eerst wezen wandelen in de sneeuw. 
Ze vonden het geweldig! Vooral Rover was niet meer te stoppen :). 
Hier wat impressies.

Groetjes Paul & Jeannet





Sneeuwpret in Oudesluis

Sneeuwpret in Oudesluis,
Ze vonden het geweldig! Lekker gek doen! Eerst even voorzichtig 
kijken wat dat witte spul nu toch al was maar daarna was het een feest!.
Heel veel foto’s gemaakt maar ook heel veel voor de prullenmand, 
blijft moeilijk:))























 





















Sneeuwpret



Q heeft pret!

Anna en Sanna

Anna en Sanna

Onze lieve dames. Ze doen het beide heel erg goed. 
Gaat er een weg dan zorgt de ander voor de kittens. 
Dat maakt ons weer erg trots op onze dames. 
Fijn dat alles zo harmonisch gaat.
Met Maddy gaat het niet zo goed want deze dame 
komt maar niet boven haar geboorte gewicht uit en 
dan zijn we toch al zo’n anderhalve bijna twee weken verder. 
We hebben nog de stille hoop dat ze er bovenop komt. 
We zien wel hoe het verder gaat.
Met de andere kittens gaat het allemaal goed ze komen netjes aan 
en liggen tevreden bij  Anna te drinken zo heel af en toe een gevecht 
om de tepel maar ik moet zeggen dat het weinig 
voorkomt en dat nog wel met 7 kittens.
Wij genieten hier volop:)

donderdag 2 december 2010

Spike



Hey Miranda en Klaas,
Gefeliciteerd met de 7 nieuwe kittens!! Zijn er behoorlijk wat.
 Goed ook om te horen dat alles ook goed ging met de bevalling. 
Hier gaat alles goed met ons knorretje. Dat is de nieuwe 
bijnaam van Spike, want hij komt soms bijna boven het geluid 
van de tv uit. Hij eet nu ook echt flink en hij lijkt te groeien als kool. 
Hij heeft het nu ook helemaal voor elkaar. 
We wilden hem eigenlijk niet bij ons in bed laten,maar na precies 
een week heeft hij zichzelf toch naar binnen gekregen. Nu hebben 
we elke nacht een warm hoopje op ons bed liggen. 
Eigenlijk wel heel gezellig :). Ik heb meteen maar weer wat foto's 
meegezonden. Kunnen jullie ook nog een beetje van hem genieten:)



Groetjes Rianne en Sander


pastedGraphic.pdf

woensdag 1 december 2010

Bowyn


Hoi Miranda en Klaas,

Van harte gefeliciteerd.
Wat leuk al die kittens die net geboren zijn en de liefde van de andere poes voor Anna. Een geweldig stel bij elkaar, echt iets om heel trots op te zijn.

Met Bowyn gaat het erg goed. Hij groeit als kool en hij eet voor 10. Hij lust bijna alles. Zodra iemand met een bordje de kamer binnenkomt, staat hij klaar om aan te vallen. 
Doordat Bowyn zo van eten houdt, kun je hem aardig paaien. Hij loopt niet meer voor ons weg, voelt zich erg op zijn gemak.
Bowyn is de beste maatjes met Tinnit en Tinnit met Bowyn. Alleen wil Tinnit nog steeds meespelen en dat gaat nog niet. 
Ik denk nog 1 weekje en dan spelen ze echt samen. Zodra Tinnit naar Bowyn toegaat, als de kleine op de grond speelt, dan duikt hij in elkaar en richt zich direct op om kopjes te geven, zo'n leuk gezicht. Op andere momenten wordt Bowyn helemaal gelikt door Tinnit en ook gevlooid. Van zulke momenten genieten we! 
We pakken Bowyn nog steeds niet op en dat vindt hij prima. het resultaat is wel dat hij ons opzoekt. Hij komt nog niet op schoot zitten, maar wel al naast je en dan mag je hem aanhalen en spinnen-knorren een hels kabaal.
Je ziet we genieten elke dag van Bowyn. 




Een leuke tip: Bowyn vindt spelen met een ping-pongballetje helemaal het einde.  Het maakt lawaai, het stuitert goed en hij gaat er als een gek achteraan.
Vooral als je het balletje op de trap naar boven gooit, dan vangt ie het op en vliegt de trap af met bal en al. Dit spelletje kan hij heel lang volhouden.

Jullie heel veel succes met de kittens en we houden jullie op de hoogte.

Groeten,
Hemmo, Anja en Owen

dinsdag 30 november 2010

Mayke

Hoi Hoi.


Inmiddels zijn we met Mayke naar onze dierenarts geweest, ze was wel weg van haar hoor!
Ze vond haar erg mooi en ze is helemaal gezond verklaard. Ze vond de reismand wel vervelend, was de hele tijd aan het mauwen en haar pootje naar buiten aan het steken.
Vervolgens ging ze ook nog koprollen maken. Eenmaal weer uit de mand was er niets aan de hand. Rare poes!!!
Smoke gaat deze week weer heen, hij word al geholpen.
We zijn nogmaals gaan rekenen, en hij is van ong juni. Hij huppelt soms als een idioot achter Mayke aan en bijt haar in haar nek en gaat dan over haar heen staan.
Vonden we toch wel spannend worden.

Groetjes van ons allemaal.

zondag 28 november 2010

Anna is bevallen!


Anna is bevallen eindelijk.... ik had ze toch even eerder verwacht :)
Bij Anna begint de bevalling eigenlijk ieder keer op de zelfde manier. Je merk er weinig van dat ze weeen heeft  en ineens begint de bevalling. Anna was dit keer weer als een tonnetje zo rond toen de eerste er uit kwam had ze zelfs moeite mee om de kleine schoon te likken. Het mannetje dat er uit kwam 
zag er goed op gewicht uit. Daarna kwam er weer een kitten terwijl ik op het nageboorte zat wachten. Soms gebeurt dat maar het wordt nogal vol omdat de kittens dan nog aan de navelstreng en de navelstreng zit dan nog verbonden met het nageboorte dat in de poes zit. En ja hoor weer een kitten....... dan toch maar even geholpen en heb twee van de navelstrengetjes door geknipt, dat gaf weer wat ruimte.
Gelukkig kwamen daarna de nageboorten er zonder problemen uit. De rest van de kittens kwamen redelijk vlot.  Het laatste mannetje dacht nog even van ik kom eerst met mijn staart en dan pas de rest.
Al met al was het weer erg spannend vooral als er weer een kitten uit kwam en bleek wat voor kleur het had en hoe het er uit zag.
Waar ik erg trots op ben is dat Sanna was heel erg lief en  Anna bij stond tijdens de bevalling. Dit geeft toch maar weer eens aan hoe sociaal de Noorse Boskatten zijn. Het was een zware bevalling en Anna had eerst een paar uur nodig om bij te slapen. Sanna en Anna liggen nu bij elkaar in de bench  en nog steeds doet Sanna haar best om Anna schoon te likken. De kittens vonden gelukkig zonder problemen de weg naar Anna’s tepels en liggen tevreden te drinken........

zaterdag 27 november 2010

Yuno



Hallo Klaas & Miranda , 
Allereerst wat een prachtige website!
Ik zag dat Sanna weer moeder was geworden, mooie foto's !!
Leuk om te zien hoe Anna het spul helpt. 
Jammer van de keizersnede of niet ?
Hoe gaat het met Anna, is ze inmiddels ook al bevallen ?
Ik ben natuurlijk erg nieuwsgierig. 
Wij hebben nu al zin in een pak Sneeuw, ik
denk dat Juno het Geweldig gaat vinden. 
Vanochtend nog even met hem naar buiten geweest aan het tuigje. 
Weten jullie nog hoe hij kwispelde toen hij bij ons kwam wonen?
Buiten doet hij ook zo gek, leuk om te zien. 
Geniet van al het kleine spul, 
Liefs van ons..

vrijdag 26 november 2010

Rover



Hi Klaas & Miranda,
Net naar jullie website gekeken (is overigens ook erg fraai geworden) - wat n prachtige kittens! Vervelend dat Sanna onder het mes moest, maar we begrijpen dat t allemaal weer goed gaat. Tja, en nu in spanning afwachten wat Anna voortbrengt - als ze op Rovertje lijken zitten jullie goed :-)
Hier gaat alles goed met de heren, ze zijn inmiddels onafscheidelijk! Rover zit volop in zn wintervacht en is werkelijk prachtig - je zou er haast mee naar een show gaan. Maar, vrees niet, wij zijn niet van die show mensen :-)
Ollie doet het ook goed - hij zit ongeveer op eenzelfde groeicurve als Rover, maar hij is voor ons gevoel veel ranker, het kon wel eens een erg lange kater worden.
Wat ook leuk is om te zien is hoe totaal verschillend de karakters zijn; Rover is erg laconiek, echt een heel rustige kater wel lekker speels op zn tijd en mag ook graag knuffelen. Ollie daarentegen ontwikkelt zich van een gezapig schootkitten tot een schichtige kat, altijd erg op zn hoede en razendsnel. Gelukkig is ook Ollie erg speels, maar zeker geen schootkat meer. Wie weet komt dat weer als hij iets rustiger wordt. Over 3 weken wordt meneer geholpen en dan maar afwachten hoe dat zijn gedrag beinvloedt. Hij was ook veel vroeger dan Rover met wisselen, dus het zou ons niet verbazen als ook de hormonen al in een vroeger stadium een rol in zijn gedrag spelen.
Rover bijt ons trouwens helemaal niet meer en ook het springen naar ons hoofd is verleden tijd. Hij kan nu al zijn energie en frustraties kwijt in het spel met Ollie - het is n genot om te zien hoe de mannen elkaar zo'n drie maal per dag een half uur opjagen door het hele huis. Ze blijven dan achter elkaar schijnaanvallen op elkaar uitvoeren, en daarbij doet Ollie niet onder voor z'n haast twee keer zo grote broer. Ter vergelijking Ollie is nu 2.9kg tegen Rover 5.9kg (gisteren gewogen - hij is nu 43 weken oud).
Afijn, ik moest maar weer 's aan t werk. Succes met de huidige & verwachte kittens (en de rest ook natuurlijk)!                                                                          
Groetjes,
Jeannet & Paul
pastedGraphic.pdf

dinsdag 23 november 2010

Kittens Sanna en Dexter geboren




We zijn weer blij met onze nieuwe moppies. De bevalling duurde best wel lang voor Sanna. Deze keer begon het allemaal zoals het wezen moest. Helaas ging het uitdrijven van onze zwart gestreepte dame nogal moeilijk en het duurde dan ook wel een kwartier voordat het kopje er eindelijk door was. Dat was een opluchting! Sanna nu gelukkig zelf bevallen zonder hulp.
Dat dit toch nog ging gebeuren hadden we niet meer verwacht:((  We hadden het gevoel dat er toch wel twee kittens in moesten zitten en eventueel drie. Maar hoelang we ook wachten geen nummertje twee. Dan toch maar naar de dierenarts om te controleren of er toch nog niet een kitten in zit. Bij de dierenarts aangekomen hebben we Sanna via een echo van binnen even bekeken.
En ja hoor....... gespartel in Sanna. 
Al uren geen enkele wee meer te bekennen dus hebben we besloten om een keizersnede te doen.
Alles ging goed en Sanna ligt hier inmiddels weer thuis en Anna helpt haar met de kittens en om even bij te komen. 
Wat is ze toch lief.....

Dymme


Hallo Klaas en Miranda,

We hebben eerst maar eens een volle dag en nacht gezien hoe het
met Diva-Dymme zou gaan voor een berichtje.

Wat een geweldig lief en prachtig poesje is het!

We hebben haar stukje bij beetje met het hele huis kennis laten maken
wat ze op een voorzichtige maar serieuze manier heeft gedaan. Ze is
ondernemend, leert supersnel en doet beslist geen domme dingen.
Traplopen bijvoorbeeld had ze zo onder de knie. Eten, drinken en het
gebruik van de bak ging na een korte verkenning al had ze nooit anders
gedaan. Hoewel Nikita vroeger muisstil de bak gebruikte is het alsof
Diva-Dymme een zandstorm in haar bak veroorzaakt, maar het resultaat
dat telt en dat is prima. Het slapen doet ze mooi bij ons op bed en dat
vindt ze heerlijk.

Divara vonden wij ook een mooie naam vandaar onze keus om haar
"Diva-Dymme" te noemen.

Kortom, we zijn ontzettend gelukkig met deze lieveling.

groetjes en tot binnenkort,
                                       Gerard&Laura

Hoi Klaas en Miranda,

Vandaag na een drukke dag even lekker ontspannen met Diva op
de bank, ze lag heerlijk bij mij op de buik te slapen. Zo hebben we
meer dan een uur gelegen, soms kijkt ze je even aan en draait zich
dan nog maar weer eens om voor een misschien nog lekkerder dutje.

Inmiddels is ze bekend met het hele huis en heeft al diverse favoriete
plekjes ontdekt. Ook wij hadden gemerkt dat ze gister en zondag-
avond een paar keer kort om haar mama piepte, maar vandaag heeft ze
dat niet meer gedaan. Diva is kennelijk al helemaal vertrouwd met ons
en laat zich heerlijk verwennen en bedienen.

Bak bezoek en slapen 's nachts gaat nog steeds prima. 
Inmiddels is gebleken dat "Diva" haar roepnaam is en als er hoog
bezoek komt zelfs "Felishof's Diva-Dymme".

Groetjes, Gerard

Spike



Hey Miranda en Klaas, 
Spike is vandaag naar de dierenarts geweest. En zoals verwacht was er helemaal niet mis met hem. De dierenarts vond hem een schoonheid en complimenteerde jullie voor het feit dat alles zo goed geregeld was. Het papiertje wat dit verhaal bevestigd zal binnenkort op jullie deurmat vallen. Spike was zelf erg braaf bij de dierenarts en leek er geen moeite mee te hebben.
Verder gaat ook alles goed met Spikey. Hij gaat braaf naar de kattenbak en nu ook zonder hulp van ons. Verder eet hij nu echt flink door en zet af en toe de hele kamer op zijn kop.
Hij is tot nu toe nog wel van de bonsai af gebleven :) Het enige wat hem tot nu toe niet bevalt, is dat wij 's avonds gaan slapen. Dan is het nog zielig miauwen en 's morgens kijkt hij je even boos aan van '' waar waren jullie nou? '. Maar na tien minuten is dat  wel weer voorbij en komt hij weer lekker bij ons liggen. Het is echt een grote knuffelkont.  Ook bij de mensen die voor hem op bezoek zijn geweest, gaat hij rustig liggen en laat zich lekker verwennen. Echt prachtig om te zien. 
Kortom het is een groot feest voor ons en wij zijn heel erg blij mee dat hij ons huisje nu opvrolijkt. 
Groetjes en een dikke knuffel van Spike,
Sander en Rianne

maandag 22 november 2010

Bowyn

Hoi Miranda,

Wat ontzettend fijn dat bijna alle kittens een nieuw huisje hebben gevonden. Het is ook goed om te lezen dat de andere kittens zelfs een dikke staart opzetten tegen hun nieuwe huisvriendjes. Gelukkig heeft Bowyn dat nooit gedaan. (Misschien omdat ze in de auto al kennis gemaakt hadden)
Bowyn en Tinnit is heel leuk om dat samen te zien. We moeten alleen Tinnit  afremmen, want ze wil heel graag met Bowyn meespelen en holt achter hem aan. Hij schrikt zich dan dood, ziet dat zij het is en geeft zich over. Daarna staat hij op om kopjes te geven, zo schattig. Hij wandelt nu redelijk vrij door de kamer, zoekt ons op en spint als een gek. Maar we zijn nog steeds voor die 2 politieagentje aan het spelen, wel elke dag minder.

We hebben Bowyn nog steeds niet opgetild. Hij zoekt ons op, we mogen hem aaien (dat vindt hij heel fijn, geeft dan kopjes en spinnen....). Owen zei gisteren nog: "Wanneer mag ik hem optillen, hij is zo lief". Tja dat probleem hebben we allemaal, maar we houden ons in en tillen hem nog niet op. Pas wanneer Bowyn ons echt vertrouwt en niet meer wegholt als we onze hand uitsteken dan kunnen we langzaam beginnen met optillen en nog meer knuffelen. Het is een schatje, ergens is hij heel aanhankelijk, maar met een eigen willetje. Gelukkig hebben wij heel veel geduld met onze dieren.
WE ZIJN ONTZETTEND BLIJ MET BOWYN

Groetjes ook aan Klaas,

Anja en Hemmo en natuurlijk van Owen

zondag 21 november 2010

Mayke

Hoi Miranda en Klaas.

Jullie zijn vast benieuwd hoe het de eerste nachten is gegaan met Mayke.
We hebben haar de eerste nacht meteen bij Minoes en Smoke in de kattenkamer gedaan.
Smoke moest, en moet, nog niets van haar hebben, die blijft uit haar buurt. Ik heb een tijdje met haar zitten spelen daar en toen hebben we ze alleen gelaten.
“S morgens om 7.45 al gaan kijken, zaten ze met z’n drieën in de buitenren. Mayke lag rustig, mauwde wel naar me, maar kwam er niet door het luikje uit.
Heb haar toen maar door de deur gehaald, en we hebben de rest van de dag de ren even dicht gehouden. Ze waren alle drie wel rustig. Mayke is een echte knuffel, ik had zaterdag een migraine aanval  en was op de bank gaan liggen, mevrouw heeft de hele middag bij mij liggen snurken! In het begin schrok ze af en toe nog op van harde geluiden in huis (Joop is boven in Chloë’s kamer bezig), maar later sliep ze hier gewoon doorheen.
Met Minoes zoekt ze af en toe contact, op afstand nog wel. Minoes kijkt op haar beurt languit toe hoe Mayke aan het spelen is. Het is wel een pratertje, ze loopt veel te mauwen door het huis.
We denken zelf dat ze ook nog wel op zoek is naar de rest van het nestje, maar dat zal in verloop van tijd wel ophouden.
Traplopen had ze heel snel door. We zijn beneden begonnen, en later van boven af, onder toezicht. Ze is gelukkig niet onhandig, ze maakt niet snel een misstap ofzo.  En ze springt veel meer dan de andere katten!!
De tweede nacht naar de kattenkamer heeft ze eerst wel gemauwd, maar na een minuut of 5 a 10 was dit over.
De eerste dag at ze niet veel, maar dat haalt ze inmiddels in. En of ik nu net de kattenbak leegschep maakt niet uit, mevrouw gaat gewoon zitten plassen hoor!
Het is nog een heel verhaal geworden, maar nu weten jullie hoe de eerste dagen zijn gegaan. Mayke had ook graag wat getikt, maar dat leek nergens op.

Groetjes van ons allemaal, we hebben nog geen foto’s, maar die komen vast nog wel!